Keyfimin Kâhyası

“son yazımdan bu yana bi tatil daha yapmayı başardım. motivasyonum yüksek ve hatta hafif manik bi ruh hali içindeyim. her şeye yetişebilir, her işi yapabilir ve yine de yorulmayabilirim :)) ” diye yazmaya başlamıştım sabah. sonra araya bi sürü iş girdi ve yazı yarım kaldı.

şuan kendimi enerji olarak ii ama moral olarak daha düşük görüorum. neden mi? çünkü bütün kredi kartı borçlarını ödedim ve param bitti dolayısıyla da moralim bozuldu :D ben bi yengecim. yastıımın altında para varsa huzurla uyurum :D şimdi kalmadı böle bi huzursuz oldum :D

ama kendimi salmıorum :) neden? çüünküüüü evde bi yaramaz kedim var evi birbirine katmış. temizlik yapmam lazım :D artık temizlik için yardımcı da almıorum. bir neden de buna.. çünküüü temizliini beğenmemeye başladım. kendi başıma hepsinin altından kalkabilir miyim bilmiorum aslında ama güneydoğu usulü ev temizliği daha az yorucu. nasıl mı? şöle kiii; bi kovaya suyu doldurun, yerdeki halı kilim vb malzemeleri kaldırın. sonra o suyu yere güzelce ve yavaşça dökün. sora üstüne de istediğiniz türden bi deterjan. tabii bunları yapabilmek için o sopalı fırçalardan ve çekçeklerden sahip olmanız gerekio. yerleri güzelce fırçaladıktan sora çekçekle banyo/tuvalet neresi müsaitse oraya doru çekiverin suyu sora bi de temiz su geçin oooohhhhh ev mis gibi oluo. tabi şöle bi detayı vermem lazım, bizim burda evlerde parke yok her yer ıslak zemin olarak düzenlenmiş sudan korkmuyoruz bu sebeple.

şimdi gidicem eve napıcam? önce dün topladıım halımı sericem ve süpürücem (kedinin ayakizlerini yok etmek dün daha önemli gelmişti), sonra oturma odasını süpürücem. her yer kendinden geçmiş 10günde. sora orayı güzelce ellerimle ve hatta dizlerimin üstünde silicem :D sora çamaşır var makinada onları asıcam. bu arada yemekle ilgili de bişiler yapmam lazım tabii. koridorun temizlemediğim (dünkü deneme olduğu için bi kısmını yıkadım) kısmını ve banyoyu yıkicam. kedimin oyuncaklarını ordan burdan toplicam ve ortada sadece bi tane bırakıcam, içime fenalık geldi ayağıma sürekli bişilerin batmasından. tabi bu arada kocam da evde olucak bilmiorum o bu duruma uyum sağlicak mı yoksa ‘ayy bugün çok yoruldum ben’ havasında kanepeye mi uzanıcak görücez.

muhtemelen bütün işler bitt ohh ne ii dediimde artık gözümü açıcak halim kalmamış olucak :D ama olsun yazması bile keyifli :D

buruk ve tuhaf bi bayramdan sora ani bi karar verdik ve urfaya gittik. ne zamandır konuşuoduk çevreyi gezelim, bi daha ne zaman gelicez, her haftasonu bi yeri gezsek aynı yerleri on kere gezebilriz falan die :P neyse baktık evde otur otur fena oluoru(m)z, bi iki saat içinde yaptıımız bi planlama sonucu çantamızı hazırlayıp gittik urfaya. o kadar kolay olmadı aslında. kararı perşembe akşama doru verdik ve hemen otobüs firmalarını aradık. yer yok, yer yok, yer yok, saati uygun diil, yer yok… derken saati uygun olmayanın saatini uydurmaya karar verdik :)

3saat süren yolculuktan sora urfadaydık. otobüs saolsun otogara gitmedi bizi bi yol kenarında bıraktı. telefonum imdadımıza yetişti. evdeyken bi iki ayarlama yapmıştım ne nerde haritaya bi iki iğne yerleştirmiştim. GPS aracılığıyla yönümüzü bulduk. sora sora da otobüs nerden nereye gider onu keşfettik. indiimiz yer OSM hastanesinin yakınıydı. az bişi ilerledik önünden, orrdan da sırrım otobüsüne bindik. bi yandan haritadan takip edioruz nerdeyiz die. derken böle geniş bi meydana geldik. başımı sağa bi çevirdim bi de ne göriim?! bi avm… hasret kaldık medeniyete… sora bi caddeye girdi otobüs, cadde değil cennet :D her türlü mağaza, upuzuun bi yol boyunca sağlı sollu böle pek keyifli… şişliden taksime çıkan o yola benziodu bak adını unuttum caddenin…

o cadde üzerinde bi yerde indirdiler bizi otobüsten. balıklı göle giden başka bi otobüse binmemiz gerekiomuş. bekledik. o arada dönüş için bilet almadıımızı hatırlayınca (otogarda inip ordan alıcaktık sözde) urfalı bi otobüs firmasına sorduk. onlar bizim eve götürmüolarmış. illa otogardan alıcaz yani başka yolu yok.

tam yazıhanelerinden çıktık, durakta bizim beklediimiz otobüs!! panik olduk tabii başladık koşmaya :D yetiştik hatta bizden sora binenler de oldu, koşmasak da olurmuş. sora esas bilinmez ve heyecanlı yolculuk başlamış oldu. otobüsçük ordan girio ordan çıkıo, oklar hep balıklı gölü gösterio. ama bizim otel tam nerde bilmioruz. yani haritada bulduk da ayağını yere basarak görmekle uydudan seyretmek arasında epey bi fark var. haritada minik mavi noktamız ilerledi ilerledi balılı gölün önüne geldi, başımı kaldırıp dıları baktım ki bizim otel hemen oracıktaymış. iniverdik bi hamleyle otobüsten.

hava kararmış, her yer ışıl ışıl, hava sıcak, ortalık insan kaynıo, keyifler yerinde, tam keşif havası… otele girdik, odamıza yerleştik, ama karnıımz aç… çıktık bişiler yemeye. mekan tam turistik olarak düzenlenmiş zaten bizim buralar gibi diil. güzel bi karışık tabak aldık ve lezzet bombardımanına tutulduk.

gezimizin kalan kısmını fotolarıyla beraber daha sora yayınlicam çünkü şuan işteyim ve fotolar telefonumda, aktaramıorum pcye. havamız değişti, kafamız daıldı yine iş başı yaptık. zor da gelmedi işe gelmek. hatta tuhaf bi memnuniyet yaşadım bugün burda olduumdan. bana da ilginç geldi. ramazan bitti (Allah tekrarını nasip etsin) yeni yıl başlıo(bugün kayıtlar başladı) senelik faaliyet planı yapıcam(yarın toplantımız var) bakalım neler olucak :D

yaniii TATİL BİTTİ!!! HADİ İŞ BAŞI!!!…

bayram buraya uğramadı… giyindik süslendik bekledik ama gelmedi. kapımız bi sefer çaldı. baktık çocuklar gelmiş. dedik heralde bayram gönderdi onları. koştuk hemen şekerlerimizden ikram ettik. sonra birbirimizi tebrik ettik ki bu süslenip, güzel kokular sürmemizin hemen akabinde gelişmişti. sonra oturduk bekledik.

baktık böle olmicak sarıldık telefonlara. o kadar çok kişi vardı ki aranacak. başladık hepsini tek tek aramaya. aradıkça üzüldük, üzüldükçe aradık. boğazımızda düğümlendikçe bişiler, dikkatimizi dağıttık; “hahahh kediye bak yine saçma sapan hareketler yapıo!”

hâsılı bizim eve uğramadı bayram… gözde bi damla yaş, kalpte kocaman bi burukluk, şükür ki sıhhat var, sükür ki hayat var…