Keyfimin Kâhyası

sabahtan beri ne yapsam yemeğe die düşünüorum. sonunda karar verdim. domates çorbası, pilav, bi de kabaklı tavuk yapıcam. ana yemek benim uydurmam. hatta tarif de verebilirim :) ama bu akşam denemeyin (sitemi takip eden de yok ya, nese) önce ben bi tadına bakiim sora denersiniz :)

Malzemeler:

1. 3parça kuşbaşı doğranmış tavuk göğüs
2. 4-5 kabak (rendelenmiş)
3. 1paket krema
4. tuz
5. karabiber

Yapılışı:

Rendelenmiş kabaklarınızı azıcık zeytin yağıyla güzelce kavurun. tuzunu ve karabiberini ekleyin. suyunu çekmesine yakın tavukları ekleyin. tavuklar pişerken kremayı da ekleyin güzelce pişirin. sanırım tadı güzel olur :D görücez :D

hava serinledi. geceleri üşümeye başladık çok şükür. kedimi de aldığımız tedbirler ve eğitme çabalarımızla yola soktuk. ama bazı şeyler var beni rahatsız eden. farkettim ki söylenmemiş ama rahatsız eden seyler birikimekteymiş. uygun anı bulup fırlamayı bekliolarmış. o anı buldular. benim artık aştıımızı sandıım şeyleri aşamamışız.

bütün çabalarım boşa çıkmış. bi arpa boyu yol gidememişiz. ben değişmeyenlerin değişmeyeceğine kendimi ikna edebilmişken hala zorlamalarla karşı karşıyayım. hem de değişmeye yönelik ciddi çaba sarfetmeme rağmen. neyse işte canım sıkkın bugün. uykum var. gidiorum ben.

geçen hafta bu son yazıyı yazdıktan sonra hiçbişi beklediim gibi olmadı :D o akşam eve gider gitmez çok fena aç olmam dolayısıyla önce yemeği yaptım ve yemekten sonra serildik. hadi azıcık tv seyredelim sora girerim işe dedim ama nerdeeeee… gözümü açtıımda saat 12yi geçmişti.

sora bütün hafta evi istediim gibi temizleyemeden yarım yamalak geçti. cuma akşamı da görümcemin sürpriz doğum günü partisi ve peşine eklediğimiz monopoly partisinden sonra bitap düşüp ortalığı bile toplayamadım. cumartesi epeydir teferruatlı bi kahvaltı hazırlamamış biri olarak kendimi paslanmış hissetsem de güzel bi kahvaltı sorası, kocamın da kas gücü desteğiyle temizliğe giriştik. koltukları itip çekme, halıları kaldırma, yukarı dolaplara yerleştirilicek şeyleri kaldırma işlerini halledince epey bi yük aldı omuzlarımdan saolsun.

önce halıları süpürüp kaldırdım ve sora mardin usulü temizledim tüm evi. döktüm suyu yere, üstüne de boca ettim çamaşır suyunu fırçaladım köpük köpük oldu bütün ev :D sebep tamamen ben evde yokken kedimin çişli ayaklarıyla evde dolaştıına dair düşüncelerimi aklımdan uzaklaştıramayışımdı. evimi kedimin bozulan çiş yapma alışkanlığınının etkilerinden kurtarmaya çalışıorum hala.

saolsun bizim banyoyu kendine mekan edindi. yeni tedbirler alıoruz bu konuda. banyo kapısı her daim kapalı tutuluo. salon zaten hep kapalı, kumu balkonda, kendisi de vaktinin çoğunu balkonda geçirio. tam bitirdim bütün temizliği, banyo daha tam kurumadı. kapısını açık bıraktım ki kolay kurusun. kaşla göz arası sen gir yine aynı köşeye yap çişini. evde bi kıyamet koptu tabi. gördüümde yanımdaydı hanfendi. bi bağırdım korktu sindi sora kaçtı. gittim aldım kapattım küçük tuvalete :D ağladı ağladı bi iki saat sinirimin geçmesini bekledik o arada banyoyu yeniden temizledim tabi, çıkardık sora.

iki gündür görmeniz lazım bi muhabbet bi ilgi alaka… sırnaşmalar, miyavlayarak peşimden koşmalar… kıyamadıımı da bilio velet barıştık bölece. ama hala tedbirler sürüo çünkü vazgeçmio oraya buraya çiş yapmaktan.

yoğun bi hayatım olmasını seviorum. benim burda öle çok sıkılmamın sebebi zaten buydu. evde oturunca insan bütün işleri ‘daha gün uzun nasılsa yaparım’ die ertelio. ama ev işleri haricinde işler olunca daha planlı ve daha mutlu oluorum. mesaim belli zaten. o saatlerde işler başka, bu arada farklı konularda danışanlar almaya başlıorum. evin işleri kalan zamana dağılıo ve daha planlı yapılıo. ben bi günde 5-6 işi halleden bi insanken, sadece ev temizlii ve yemeğe talim edince bunaldım işte :D bu da teşhisimdir. :D

bi de yeni farkettiim bişi oldu. Allah insanı gördüünden ayırmasın diorum hep ama kısa süreli ayrılıklar kıymetini anlamak için çok iyi oluo. bu her şey için böle. kocamdan ayrılınca kocamın, annemden ayrılınca annemin, istanbuldan ayrılınca bi sürü şeyin :), eğitim hayatımdan ayrılınca hayallerimin bi çok şeyin kıymetini anladım.

yolumu farklı çizdim. işleri herkesin yaptıı sırada yapmıorum belki ama yine de kendimi salmadan hayata devam ederek istediğim şeylere farklı yollardan da sahip olabiliceimi öğrendim. Master yapmak bana çok zor geliodu hep. evet, yapmam lazım diodum ama istemiodum aslında. şimdi master dendi mi içim bi coşuverio :D Alese hazırlanıorum büyük bi hevesle. istanbula gidip gelip yarım kalmış bi eğitimimi tamamlıorum, bu da hem bana burda hareket kabiliyeti sağlıo mesleki olarak, hem de özlemimi azaltıo. ayrıca sanışan görmesem de kendimi burda atıl vaziyette hissetmiorum. diorum ki ‘en azından ben de kendi geleceim için yatırım yapıorum.

yoruluorum bazen ve yorulunca da huysuzlaşıorum ve hatta rahat mı battı nie girdin bu kadar işe diorum ama o yorgunluun ardından dinlenmenin tadı bi başka oluo, dönüp geriye bakınca duyduğum haz da…