Keyfimin Kâhyası

bazen feyste dolanıorum. kim nerde napıo bakıorum. bazı zamanlar kendimi tuhaf hissetmeme neden oluo. benim hayatım çok durgun, ben hiç gezmiorum veya benimle kimse ilgilenmio gibi gelio.

benim kocamla fotoğraflarım yok feyste, gezdiim yerlerde burdayım die kendimi etiketlemiorum. hastalandıımızda mardin devlet hastanesinde die de yazmıorum. dolayısıyla kimse bana maşallah demio, geçmiş olsun falan demio. hatta biz tam tersi herkesten saklıoruz ki endişelenmesinler :) kim tuhaf hissetmeli ben bilemedim aslında.

geçen akşam özsüt’deydik. ondan önce de migrosa uğradık. sora nerdeyse hergün emirgana gidioruz (emirgan marketin adı:D) sora yeni bi kahve açıldı orayı denedik hatta ben çığır açıp ne yiyip içtiimi de yaziim.

ne gerek yaa. ben memnunum halimden. hayatımın benimle beraber olanlara ve bana özel olmasını istiorum ben. neden herkes her şeyimi bilsin ki. mahremiyet denen bişi var ve bu çok kıymetli bişi. hayatımı ve mahremiyetini seviorum ben :)